Edukacja

Wychowankowie spełniają  obowiązek szkolny i  obowiązek nauki poprzez :

  • wychowanie przedszkolne
  • roczne przygotowanie przedszkolne
  • szkołę podstawową
  • gimnazjum
  • przysposobienie do pracy
  • zajęcia rewalidacyjno- wychowawcze

 

Wychowanie przedszkolne i roczne przygotowanie przedszkolne

Zajęcia odbywają się w zespołach edukacyjno – terapeutycznych i obejmują  dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i ze sprzężonymi niepełnosprawnościami.

Celem zajęć jest zaspokajanie potrzeb dziecka niepełnosprawnego oraz  stymulacje rozwoju umysłowego, społecznego, emocjonalnego oraz fizycznego.  Podejmowane  w placówce działania  przyczyniają  się do zwiększenia zakresu samodzielności dzieci, uspołecznienia, rozwoju komunikacji , zabawy,  funkcji poznawczych oraz przygotowują do kontynuowania edukacji.

 

Szkoła Podstawowa i Gimnazjum

Zajęcia odbywają się Zespołach Edukacyjno- Terapeutycznych  i obejmują  dzieci i młodzież z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym ze sprzężonymi niepełnosprawnościami.

Celem edukacji jest rozwijanie niezależności wychowanka,   wyposażenie w  umiejętności i wiadomości, które pozwolą  na  porozumiewanie się z otoczeniem  ( werbalne lub pozawerbalne), zaradność w życiu codziennym, zdobycie makszymalnej  samodzielności w zakresie  zaspokajania potrzeb życiowych  oraz uczestniczenie w różnych formach życia społecznego.

 

Przysposobienie do pracy

Zajęcia odbywają się w zespole przysposobienia do pracy i przeznaczone są dla młodzieży – absolwentów gimnazjum,  z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym ze sprzężonymi niepełnosprawnościami.

Celem nauki jest  przede wszystkim aktywizacja zawodowa oraz nauka poszczególnych czynności pracy, które będą przydatne w późniejszym przygotowaniu zawodowym. Poruszana problematyka podczas zajęć to m.in. – praca i jej znaczenie w życiu człowieka dorosłego, adekwatna ocena swoich umiejętności i możliwości, poszukiwanie zatrudnienia.

Celem zajęć jest kształtowanie prawidłowej postawy młodzieży  wobec pracy, opanowanie prostych umiejętności i czynności prac zgodnych z  możliwościami i predyspozycjami, kształtowanie umiejętności pełnienia ról społecznych oraz przygotowanie do załatwiania różnych spraw osobistych w urzędach i innych instytucjach. Wychowankowie Zespołu Przysposobienia do Pracy chętnie angażują się  m.in. w przygotowania ozdób na kiermasz bożonarodzeniowy oraz  pomoc w przygotowywaniu poczęstunku podczas uroczystości okolicznościowych.

 

Zajęcia  rewalidacyjno- wychowawcze

Zajęcia odbywają się w zespołach rewalidacyjno- wychowawczych i obejmują dzieci, młodzież i  osoby  dorosłe  z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim.

Głównym celem zajęć jest wspomaganie  rozwoju wychowanków, rozwijanie umiejętności społecznych, rozwijanie zainteresowania otoczeniem i innymi osobami oraz nauka wykonywania prostych czynności samodzielnie lub z pomocą. Wpływa to na uzyskiwanie jak największej niezależności od innych osób w codziennym życiu. Metody pracy  dobierane są zgodnie z celami oddziaływań, wiekiem , potrzebami i możliwościami percepcyjnymi konkretnego wychowanka.

 

Nowatorskie metody pracy w OREW

 

EEG – Biofeedback

Naturalna metoda treningu pracy mózgu na wysokospecjalistycznej aparaturze EEG. Wpływa na harmonię czynności fal mózgowych na zasadzie bioregulacji i samouczenia się mózgu, w formie wideozabawy.  Pozwala zwiększyć szybkość myślenia, kreatywność i pamięć,  poprawia nastrój i samoocenę oraz polepsza sen.

Terapia Tomatisa

Metoda Alfreda  Tomatisa jest metodą wspomagającą  rozwój. Rozwija umiejętność słuchania, uwagę słuchową, pamięć słuchową i mowę. Ułatwia również naukę czytania i pisania. Odpowiednia stymulacja słuchowa powoduje trwałą poprawę zdolności słuchania i w konsekwencji polepszenie odtwarzania dźwięków. Dobrze funkcjonujące ucho jest głównym czynnikiem warunkującym opanowanie języka. Trening uwagi słuchowej opracowany przez profesora A.A. Tomatisa polega między innymi na pobudzaniu-gimnastyce ucha środkowego poprzez słuchanie specjalnie przetworzonej i przygotowanej do celów terapii i dostosowanej do odtwarzania w Uchu Elektronicznym muzyki.

Metoda Dobrego Startu

Celem metody jest jednoczesne usprawnienie czynności analizatorów: wzrokowego, słuchowego i kinestetyczno-ruchowego, kształcenie lateralizacji, orientacji w schemacie ciała i przestrzeni. W jej założeniach leży więc usprawnienie i koordynacja, czyli integrowanie funkcji wzrokowo-słuchowo-ruchowych, a także harmonizowanie wszystkich funkcji psychomotorycznych.

Terapia ręki

Terapia ma na celu rozwijanie umiejętności  manipulacyjnych, grafomotorycznych oraz terapii zaburzeń w schemacie ciała i lateralizacji u dziecka. Dzięki usprawnianiu  funkcji percepcyjno – motorycznych dziecko osiąga  optymalny poziom w zakresie samoobsługi oraz  doskonali  sprawności manualną j i grafomotorykę. Są to ćwiczenia i zabawy rozwijające sprawność ruchową w obrębie całej kończyny górnej dziecka, umiejętności chwytu oraz koordynację pomiędzy dłońmi a w późniejszym etapie ćwiczenia grafomotoryczne i naukę pisania.

Terapia Niedyrektywna

Zasadniczą cechą oddziaływań terapeutycznych, opartych na dowolnej  aktywności wychowanka  dziecka, jest ich niedyrekrywność ( nauczyciel nie  wydaje poleceń;  wychowanek   decyduje o tym, co się dzieje na zajęciach w ramach propozycji jakie dał nauczyciel). Zadaniem terapeuty jest obserwacja czynności wykonywanych przez wychowanka , podążanie za wychowankiem, obdarzanie  jedynie uwagą niewartościującą.

Terapia pozwala na  rozwijanie aktywności własnej dziecka, mobilizuje do samodzielnego podejmowania decyzji, pokonywania trudności, rozwoju emocjonalnego i społecznego. Wychowanek nabiera przekonania, że ma wpływ na  rzeczywistość.

Drama

Metoda polega na wczuwaniu się w role, na improwizacji angażującej ruch i gest, mowę, myśli i uczucia. Dostarcza bezpośredniego doświadczenia, przekraczającego zakres zwykłej informacji, wzbogacającego wyobraźnię i poruszającego emocje tak samo jak umysł. W dramie wykorzystuje się spontaniczność wychowanków, chęć do aktywnego działania, naturalną potrzebę zabawy, bycia w roli.

Alternatywne i wspomagające sposoby  komunikowania się

Nasi wychowankowie korzystają z różnych form komunikacji. Mowa jest tylko jednym z nich. W komunikacji z nauczycielem i rówieśnikami wykorzystują  również  gest ( gesty sytemu komunikacji pozawerbalnej Makaton, gesty naturalne)  oraz  symbol (symbole obrazkowe systemu komunikacji wspomagającej I alternatywnej PCS oraz piktogramy). Zdarza się, że komunikatem jest przedmiot bądź symbol przestrzenno – dotykowy. Komunikacja zawsze odbywa się wielokanałowo, by przekazywana  informacja była lepiej odbierana, zrozumiała i zapamiętana. Wychowankowie korzystają ze wszystkich dostępnych im komunikatów, by wyrazić swoje potrzeby, opowiadać o zdarzeniach, budować wiedzę.

Elementy Metody M. Montessori

metoda polega na rozwijaniu indywidualnych cech osobowości dziecka, formułowaniu prawidłowego charakteru, zdobywaniu wiedzy , umiejętności szkolnych  i współdziałania. Podstawa  zajęć jest samodzielna praca dziecka wspierana tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Ważna częścią metody jest oryginalny zestaw pomocy dydaktycznych zwany Materiałem Montessori wykorzystywany podczas zajęć.

Centrum
CASIZ
Droga do Samodzielności

Nie jesteś sam