Dodano: 14 czerwca 2016

Print

Teatr łączy, otwiera, likwiduje bariery. Przekonują się o tym z każdą chwilą wszyscy uczestnicy projektu „Teatr bez granic – Theater ohne grenzen”. Drugi dzień aktywności realizowanych przez grupę uczniów z Tagesbildungsstätte St. Lukas-Heim w Papenburgu oraz wychowanków z Ośrodka Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczego w Biskupcu przyniósł wiele niezwykłych wrażeń i doświadczeń. Z każdą chwilą poznajemy się lepiej a wchodząc w świat teatru pokonujemy granice językowe i bez trudności odnajdujemy porozumienie.

            Rozpoczęliśmy dzień od zajęć, w których uczestnicy na nowo odkrywali własne, indywidualne umiejętności, ale też poszukiwali porozumienia w wykonaniu wspólnych zadań. Przekonaliśmy się o tym jak wiele można przekazać nie używając słów, jak ubogaca nas kontakt z innymi, jak wiele możemy też zdziałać jednocząc siły. Komunikacja alternatywna  – Symbole PCS oraz gesty systemu komunikacji pozawerbalnej „Makaton” okazują się pomocne nie tylko wtedy gdy trudno porozumiewać się werbalnie, ale też wtedy gdy słowa wypowiada się w różnych językach. Słowo wzmocnione gestem i symbolem często okazywało się zrozumiałe dla wszystkich uczestników zajęć.

            Teatr powoli otacza nas swoją magią. Definiowanie teatru wypłynęło mocno poza ramy multimedialnej prezentacji. Już od pierwszych skojarzeń i atrybutów teatru wymienianych przez grupę towarzyszył nam ruch, muzyka, odgrywanie ról, wyrażanie emocji. Uczestnicy zajęć w sposób dojrzały, przemyślany i bardzo trafny wymieniali się własnymi poglądami i pomysłami. Z zaangażowaniem realizowali scenki dramowe. Nikt nie miał wątpliwości jaką prezentują aktywność, miejsce, emocje. Teatr nie ma granic. Na tych zajęciach one nie istniały. Zostały przysłonięte poczuciem porozumienia i empatii. To niezwykłe doświadczenie dla wszystkich uczestników projektu.

            Można pomyśleć, że większej ilości wrażeń nie da się pomieścić w jednym dniu. Okazało się jednak, że uczestnicy projektu wciąż są otwarci na kolejne atrakcje. Wzięliśmy udział w bardzo energicznym i radosnym występie Zespołu Ludowego „Węgojska Strużka”. Tu również zatarły się granice między widzem – słuchaczem a artystą na scenie. Bardzo szybko wszyscy połączyliśmy siły w śpiewie i tańcu. Muzyka była tak nośna, że miejsca siedzące okazały się zbędne. Przymierzanie ludowych strojów pozwoliło na całkowite włączenie uczestników projektu do Zespołu „Węgojska Strużka” i przez chwilę wszyscy mówiliśmy w języku warmińskim. Niezapomniane chwile!

            To wciąż nie był koniec naszych przygód w drugim dniu działań projektowych. Goście z Papenburga przywieźli nam nie tylko prezent – piękną, wykonaną przez nich drewnianą księżniczkę ale również własne propozycje wspólnych działań. Taniec i muzyka połączyły nas tak samo mocno jak teatr. Sztuka odkrywa przed nami wspólny świat przeżyć, pozwala nam odnaleźć wszystko co łączy i przysłania wszystko co dzieli. Czy w ogóle są między nami jakieś podziały? Wśród uczestników projektu „Teatr bez granic – Theater ohne Grenzen” już dziś wszystkie zniknęły.

            Zapraszamy do towarzyszenia nam w kolejnych dniach i sprawdzania dokąd zmierzamy na ścieżkach teatru.

Centrum
CASIZ
Droga do Samodzielności

Nie jesteś sam