TEATR UCZY, ROZWIJA, BAWI!
Dodano: 20 maja 2014

TEATR UCZY, ROZWIJA, BAWI!

 

          Nasz Ośrodek może poszczycić się bogactwem różnorodnych oddziaływań arteterapeutycznych. Na szczególną uwagę zasługuje TEATR, który stanowi ważny aspekt naszej pracy z wychowankami niepełnosprawnymi intelektualnie na każdym etapie ich rozwoju. W Ośrodku aktywnie funkcjonują zespoły artystyczne: „Dobre Nutki” – jako główny środek wyrazu wykorzystujący śpiew w połączeniu z gestami systemu komunikacji „Makaton”, Teatrzyk „Chochliki” i „Kłobuczki” – jako teatry terapeutyczne posługujące się różnymi technikami arteterapeutycznymi, Zespół Teatralny „Niepokonani” – integrujący rodziców dzieci niepełnosprawnych intelektualnie.

        Poprzez działania teatralne każda osoba może poznać i zrozumieć siebie oraz otaczający ją świat. Praca nad spektaklem, jak również liczne okazje do ich zaprezentowania stanowią obszar doskonalenia nie tylko procesów poznawczych, a także emocjonalnych i społecznych. W pracy z wychowankiem z wykorzystaniem metod teatralnych podkreśla się sam proces tworzenia spektaklu, aniżeli jego efekt, którym jest wystąpienie publiczne. Teatr to nie tylko dekoracje, stroje i role odgrywane na scenie, to przede wszystkim „żywe emocje”, których doświadcza każda osoba, biorąca udział w teatrze. Stąd niezbędna jest rola prowadzącego teatr, która nie zawęża się tylko do nauczenia poszczególnej roli, ale poszerza się o działania ukierunkowane na rozwój emocjonalny i społeczny. Terapeuta rozpoczyna proces twórczy od rozmów o problemach,  z jakimi osoba niepełnosprawna intelektualnie spotyka się w codziennym życiu. Problemy te są przepracowywane na zajęciach, a wspólnie wyciągnięte wnioski są wykorzystywane w pracy nad daną rolą.  Wpływa to na poziom zaangażowania uczestników w proces teatralny. Wcielając się w różne role wychowankowie mają możliwość odkrywania własnych zdolności, umiejętności i zainteresowań. Sprzyja to wzmacnianiu ich poczucia własnej wartości, rozwoju kreatywności, odwagi, śmiałości w wyrażaniu siebie, własnych uczuć, myśli oraz emocji. Wychowankowie uczą się oddzielać świat fikcji od świata rzeczywistego. Dzięki nim budują realny obraz samych siebie.

            Zajęcia teatralne są źródłem pozytywnych przeżyć: poczucia sprawstwa, satysfakcji, zadowolenia, spokoju, odprężenia. Podejmowana aktywność teatralna sprzyja przełamywaniu barier emocjonalnych, strachu i nieśmiałości przed wyjściem na scenę oraz redukcji lęku w relacjach z innymi, uczą wyrażać własne uczucia, emocje w sposób akceptowany społecznie.

                W  teatrze nie ma barier zarówno dla twórców, jak i odbiorców. Jednych  i drugich wciąga magia teatru, która na plan pierwszy wysuwa to, co w osobie niepełnosprawnej jest najlepsze. Dzięki temu tworzy się pozytywny obraz osoby niepełnosprawnej. Zanikają stereotypy dotyczące ograniczeń i niedoskonałości wynikające z niepełnosprawności.

             W teatrze wszystko dzieje się za sprawą wyobraźni, która jest pobudzana przez bogactwo wykorzystywanych środków artystycznych: literackich, muzycznych, plastycznych.

Każdy doświadcza teatru na swój własny indywidualny sposób, nie ma jednej najlepszej drogi przekazu sztuki i jej odbioru. Stąd podkreśla się owe „tu i teraz” w działaniu teatralnym, gdzie każdy element sztuki w swój wyjątkowy sposób wpływa na aktora i widza.

Centrum
CASIZ
Droga do Samodzielności

Nie jesteś sam